مارکسیسم یک نظریه اجتماعی ، یک جهان بینی ، یک ایدائوژی ، یک مکتب فلسفی است . مارکسیت ها مجموع جهانیان را به 2 گروه تقسیم می کنند و می گویند یا استثمارگر هستند یا استثمارشده ، می گویند تاریخ چیزی جز محصول مبارزه طبقاتی بین انسانهای استثمارگر و استثمارشده نیست ، یعنی عده ای منافع اقتصادی شان ایجاب می کند که در همان مرحله بمانند و مخالف پیشرفت ابزار تولیدند (گروه حاکم استثمارگر ) و یک عده خواهان رشد و ....
ابن خلدون فرض نمى كند دولت ها با توجه به زايش و زوال عصبيت ها رشد پيدا مى كنند؛ آن گاه به طور قهرى زائل مى شوند. ابن خلدون در واقع براى دولت ارگانيزم قهرى قائل نيست؛ بلكه معتقد است وقتى دولت به حدّ رشد رسيد، تمدنى را بنا مى گذارد. (زيرا او به اين مسأله معتقد است كه عِمران به شدت تابع قدرت است) او اضافه مى كند دولت مى تواند به صورت آگاهانه و با تكيه بر چرخه عدالت بقاى خود را ...
گروهی که در صدد بر آمدند تا به حکومت دينی و حاکميت کليسا مشروعيت بخشند و در پی محکم کردن پایه های حکومت دينی بودند و گروهی که در پی تحولات بر اين انديشه تاکيد کردند که بايد اقتدارات و اختيارات پاپ و دستگاه کليسا را محدود کرد ، اين حکومت های ملی و شاهان تجلی قدرت خداوند هستند نه دستگاه كليسا و پاپ .....
مارکس و مارکسیت ها چه می گویند ؟ 
گروهی که در صدد بر آمدند تا به حکومت دينی و حاکميت کليسا مشروعيت بخشند و در پی محکم کردن پایه های حکومت دينی بودند و گروهی که در پی تحولات بر اين انديشه تاکيد کردند که بايد اقتدارات و اختيارات پاپ و دستگاه کليسا را محدود کرد ، اين حکومت های ملی و شاهان تجلی قدرت خداوند هستند نه دستگاه كليسا و پاپ ..... 
