روز سه‌شنبه روسيه استقلال مناطق "اوستياي جنوبي" و "آبخازيا" را به رسميت شناخت و اين تصميمي نبود كه بدون دليل يا بدون بررسي كامل پيامدهاي آن اتخاذ شده باشد. اما تمام نتايج احتمالي اين اقدام بايد با درك هوشمندانه اوضاع اين منطقه، تاريخ مردم آبخازيا و اوستيا، ابراز آزادانه تمايل آنها براي استقلال، وقايع غمبار هفته‌هاي گذشته و نمونه‌هاي بين‌المللي چنين اقدامي سنجيده شود.

تمام ملت‌هاي جهان حالت ايالتي يا استقلال خود را ندارند. بسياري از آنها با خوشحالي در حيطه مرزهايي كه با ديگر كشورها سهيم هستند، زندگي مي‌كنند.فدراسيون روسيه نمونه‌اي از همزيستي بسيار هماهنگ ملت‌ها و مليت‌هاي فراوان است. اما برخي از اين ملت‌ها زندگي تحت قيموميت ديگر كشورها را غيرممكن مي‌دانند.

روابط ميان ملت‌هايي كه "زير يك سقف" زندگي مي‌كنند بايد با بيشترين حساسيت با آن برخورد شود.

پس از فروپاشي كمونيسم، روسيه خود را با از دست دادن 14 جمهوري شوروي سابق، بازسازي كرد كه با توجه به حق خود تبديل به كشور شده بودند.

برخي از اين كشورها قادر به تعامل با اقليت‌هاي خود با توجه به احترامي كه اين اقليت‌ها شايسته آن هستند، نبوده و بنابر اين گرجستان فورا مناطق خودمختار آبخازيا و اوستياي جنوبي را از حكومت خود اعلام كرد.

مي‌توانيد تصور كنيد كه مردم آبخازيا دانشگاه خود را در "سوخومي" توسط دولت "تفليس" تعطيل ببينند به اين دليل كه هيچ زبان، تاريخ يا فرهنگ مشخصي ندارند و بنابراي به دانشگاه نيازي ندارند؟

بر همين اساس گرجستان تازه استقلال يافته جنگي شيطاني را عليه اقليت‌هاي خود به راه انداخت، هزاران تن از مردم را آواره كرد و بذر نارضايتي را كاشت كه چاره‌اي جز رشد و نمو ندارد.

اين اقدامات تحريك‌برانگيز درست در كنار روسيه‌اي اتفاق افتاد كه صلحبانان آن سعي در جلوگيري از بروز آتش درگيري را داشتند.

اما غرب، شكنندگي اوضاع قفقاز را ندانسته (يا عمدا) ناديده گرفت، موضوعي كه اميد مردم اوستياي جنوبي و آبخازيا را براي آزادي بيشتر مي‌كرد.

از سوي ديگر "ميخائيل ساآكاشويلي" رئيس‌جمهوري گرجستان اولين اقدامش شكستن حاكميت منطقه "آجاريا" بود و نيت وي براي فشار بيش از حد بر مردم اوستيا و آبخازيا بود.

در ضمن كشورهاي غربي با ناديده گرفتن هشدارهاي روسيه، اقدام به رسميت شناختن استقلال غير رسمي از صربستان كردند.

پس از آن ما پيوسته تاكيد كرديم كه اين غيرممكن است كه به مردم آبخازيا و اوستيا (و ديگر گروه‌هاي سراسر جهان) بگوييم كه آنچه براي آلبانيايي‌تبارهاي كوزوو خوب است براي آنها خوب نيست.

به عبارت ديگر در روابط بين‌الملل، نمي‌توانيد يك قانون براي عده‌اي داشته باشيد و براي برخي ديگر قانون ديگري ارائه كنيد.

ما با ديدن نشانه‌هاي هشدار دهنده، بطور مداوم سعي كرديم تا مقامات گرجستان را به امضاي توافقنامه عدم استفاده از زور عليه اوستيا و آبخازيا ترغيب كنيم. اما ساآكاشويلي از اين كار امتناع كرد و در شب هفتم و هشتم اوت [شب آغاز تجاوز گرجستان به اوستياي جنوبي] متوجه شديم كه به چه دليل وي از اين كار سرباز زد.

تنها يك مرد ديوانه مي‌تواند چنين تصميمي بگيرد. آيا وي تصور مي‌كند هنگامي كه حمله‌اي همه‌جانبه عليه شهر "تسخين‌والي" [مركز اوستياي جنوبي] صورت مي‌دهد و هزاران غيرنظامي را كه اكثر آنها شهروندان روسي بودند به قتل مي‌رساند، روسيه بي‌تفاوت نظاره خواهد كرد؟

روسيه هيچ چاره‌اي جز در هم شكستن حمله گرجستان براي نجات جان انسان‌ها نداشت. اين جنگي نبود كه ما آن را انتخاب كرده باشيم. ما هيچ طرحي براي كشور گرجستان نداريم. نيروهاي ما براي نابودي پايگاه‌هايي كه از آنها حملات عليه مردم صورت مي‌گرفت، وارد گرجستان شدند و سپس بازگشتند. ما صلح را بازگردانديم اما نمي‌توانيم نگراني‌ها و تصورات مردم اوستيا و آبخازيا را متوقف كنيم در حالي كه ساآكاشويلي با همدستي و تشويق آمريكا و برخي ديگر از اعضاي ناتو از تجهيز دوباره نيروهاي خود و بازپس‌گيري "قلمرو گرجستان" صحبت مي‌كند.

روساي جمهور اين دو جمهوري [اوستياي جنوبي و آبخازيا] از روسيه خواستند تا استقلال آنها را به رسميت بشناسد.

تصميم سختي بر عهده من بود. بايد ابراز عقايد آزادانه مردم اوستيا و آبخازيا را در نظر مي‌گرفتم و براساس اصول منشور سازمان ملل و ديگر اسناد قوانين بين‌المللي، حكم به رسميت شناختن استقلال اوستياي جنوبي و آبخازيا توسط فدراسيون روسيه را امضا كردم.

من صادقانه اميدوارم كه مردم گرجستان يعني كساني كه ما با آنها احساس برادري و همدردي تاريخي مي‌كنيم، روزي رهبراني خواهند داشت كه شايسته آن هستند. كساني كه به كشور خود توجه مي‌كنند و روابط مسالمت‌آميز دوطرفه را با تمام مردم منطقه قفقاز گسترش مي‌دهند.

روسيه آماده حمايت از دستيابي به چنين هدفي است.

نويسنده: ديميتري مدودوف، رئيس جمهور روسيه

منبع: روزنامه انگليسي فايننشال‌تايمز